در دست تعمیر است

با سلام بر خاسته از دل که با شعله های سوزان عشق

و محبت همراه است سلامی که با خود هزاران سخن

داردسلامی که با ارادت قلبی است ودر اخر سلامی که

از دل بلند می شود و بر دل می نشیند 

ما را احاطه کرده است زندگی کن به خاطر چیزی که

دوستش داری وخدا نشو برای ان کس که دوستشنداری

زندگی چیزیست که نه به من احتیاج دارد ونه به تو

ماهمگی روزی خواهیم رفت اما اینکه چرا زندگی هرگز

نمی میرد سوالی که تا کنون کسی برای ان پاسخی به

دست نیاورده پس ای خوبتر ینم زندگی کن به خاطر

انهایی که دوستشان داری و تحمل کن و  لبخندبزن به

خاطر انهایی که با لبخند  تو زندگی می کنند

بنام محبت که سر چشمه ی تمام دوستی ها ست

ودر اخر بنام دوستی ها که این ایثار را افرید

تو هم حوصله داری 

تواین سینه نشستی  

هزارتا گله داری 

یروز عاشق نوری 

یروزی سوت وکوری 

یروز مثل حبابی 

یروز سنگ صبوری 

پر از شک و هراسی 

همیشه بی حواسی 

پر از حرفی وخاموشی 

یه قصه و فراموشی               

ای سنگ تراش

سنگی از معدن دردبهر مزارم بتراش

چقدر سخته دلت بخاد سرت باز به دیواری تکیه بدی که یک بار زیر اوار غرورش همه ی وجودت له شده

چقدر سخته تو خیالت ساعت ها با هاش حرف بزنی اما بعدش بفهمی جز سلام هیچی نمی تونی بهش بگی

چقدر سخته وقتی که پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری

چقدر سخته گل ارزوهاتو .تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و ان وقت با خودت زیر لب بگی گل من باغچه ی نو مبارک

چه کسی باور کرد جنگل جان مرا  

      اتش عشق تو خاکستر کرد

عشق من بی انتهاست

رد پای اشکهایم را بگیر

تا بدانی خانه عاشق کجاست

تنها نیستی

                         قسم دروغ

                                               یا عشق پر غرور

 ویا کور شدن در مقابل عشقهای پاک

و یا کر شدن در مقابل حرفهای راست

یا لال شدن برای گفتن حرف از ته اعماق قلب

تا یک ده ویران بود ابادی نیست

تا در همه جهان یکی زندان هست

در هیچ کجای عالم ازادی نیست

 دنيا اين جوريه ديگه اگه گريه کني ميگن کم آوردي ،

 اگه بخندي ميگن ديوونست

اگه دل ببندي تنهات ميزارن ،

 اگه عاشق بشي دلتو ميشکنن ،

با اين حال بايد لحظه اي را گريست ،

 دمي را خنديد ، ساعتي را دل بست و عمري عاشقانه زيست

وقتي تو رو ديدم کارگردان قلبم گفت: نور....صدا.... حرکت.... و من براي به دست آوردنت چه نقشها که بازي نکردم

خداوند وقتي بندگانش را مي آفريد ....با پري از مرغ پر طلا ....با قلم نوك طلا برروي پيشانيشان نوشت قصه ي خوب سرنوشت.        اما نوبت به ما كه رسيد ....مرغ پر طلا پريد ....قلم نوك طلا شكست و خداوند پري از مرغ غم گرفت و بروي پيشانيم نوشت.  

 قصه ي تلخ سرنوشت. سر نوشت را نتوان از سرنوشت

رو سنگ قبرم بنويس اينجا مجال گريه نيست ... هرکي مي خواست گريه کنه بهش بگو اون ديگه نيست

بين اين همه گناه حس واسه نوشتن ندارم

بزرگترين گناه من باور عشقت بود و بس

اين آخرين نوشتم همراه آخرين نفس

***

خيانت تو دلم و شكست ديگه حسي واسه موندن ندارم

تو نباشي چه كسي من و نوازش ميكنه

با صبوري با من دل خسته سازش ميكنه

هميشه بين ما ديوار صد رنگ غروره

نداريم هيچ کدوم حرفي که بازم تازه باشه

چراغ خنده هامون خيلي وقته سوت و کوره

من وتو،من وتو ،من وتو

هم صداي بي صداييم با هم و از هم جداييم

خسته از اين قصه ها ييم هم صداي بي صداييم

نشستيم خيلي شب ها قصه گفتيم از قديما

يه عمره وعده ها رو داديم و حرف ها رو گفتيم

ديگه هيچي نمي مونه براي گفتن ما

گلاي سرخمون پوسيده موندن توي باغچه

ديگه افتاده از پا ساعت پير رو طاقچه

گلاي قالي رنگ زرد پاييزي گرفتن

اونام خسته شدن از حرف هر روز تو و من

من وتو ،من و تو ،من وتو هم صداي بي صداييم با هم و از هم جداييم خسته از اين قصه هاييم هم صداي بي صداييم

 دل من دیگه خطا نکنن

با غریبه ها وفا نکن

زندگی رو باختی دل من

مردم شناختی دل من

 خرم آن روز کزین  منزل  ویران  بروم    راحت جان طلبم و از پی جانان بروم

  دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت    رخت بر بندم و تا ملک سلیمان بروم

به امید روزی که همه به محبوب خود برسند